|
The sword and the olive - Martin van Creveld |
|
|
|
Sunday, 14 May 2006 |
Wederom oneerbiedig (Begin werd een ‘mummie’) en inderdaad kritisch beschrijft Martin van Creveld de opkomst en ondergang van de Israeli Defence Force (IDF).
Het beeld van het Israëlische leger als een onoverwinnelijke vechtmachine die de vijanden keer op keer verplettert wordt door hem genadeloos ontleed. Opvallend is de rol die moreel van de troepen heeft in de waardering. Beter een slecht bewapend, maar moreel uitstekende strijdmacht, dan een grote met slechte discipline, die steeds minder de wil van het volk belichaamt. De achteruitgang begon met de Yom Kippur oorlog (1973), werd nog veel duidelijker bij de invasie van Libanon (1982) en verhevigd door de intifada. Sterke legers moeten niet vechten met zwakke tegenstanders. Dat verzwakt ze uiteindelijk alleen maar. De IDF van de late jaren negentig is topzwaar, slecht gediscplineerd, minder goed getraind en minder het verlengstuk van de wil van het volk dan het was in de toptijd van de jaren vijftig en zestig. Misschien legt Van Creveld de lat wel heel erg hoog. Vergelijk de IDF eens niet met de waarlijk uitzonderlijke toestand kort na het ontstaan van de staat Israel, maar met de strijdkrachten van andere landen.
The sword and the olive. A critical history of the Israeli Defence Force.
Waardering:
|